Uczniowie,

czy etatowe „płaczki”?

Mt 15, 29-37

„Skąd tu na pustkowiu weźmiemy tyle chleba, żeby nakarmić tak wielki tłum?”20170320_144010

Jak długo jeszcze będziemy się użalać, płakać i biadolić, że jest nas za mało, że nie dajemy rady, że się nie da? Bezsilni i wystraszeni jak apostołowie, nie mamy zbyt wiele aby ofiarować naszym potrzebującym siostrom i braciom. Praktyczniej byłoby odesłać ich w miejsce gdzie łatwiej jest znaleźć coś do jedzenia lub spotkać kogoś bogatszego, kto ma więcej kasy niż my.

A może wystarczy zauważyć, że Jezus jest wśród nas i że z Nim, nawet jeśli jest nas niewielu i niewiele posiadamy, możemy uczynić wszystko!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s